تاریخچه تحصیلی:
93-94
کلاس 303 | چهارم دبیرستان (تجربی)
یادبودی ها:
93-94
مشکلات...
انسان های بزرگ را متعالی می سازد و انسان های کوچک را متلاشی...
اخرین پیام های وی در تالار:
نسخه تست چت روم! شما هم بیاین
سلام
آقا هیچ استیکری نداره هر وقت هم من میام اینجا هیشکی نیست...
یه امتیازی چیزی بذارین بچه ها بیاننننن.....
شاید بشود گفت حرف آخر...دلم گرفته...
خواهشا تا آخرشو بخونید قصد نصیحت ندارم ولی خب شاید تلنگری باشه....

نمی دانم از کجا شروع کنم...
انگار همین دیروز بود...حتی تمام جزئیاتش را بخاطر دارم...
به چه سرعتی گذشت...؟؟
سال اول ابتدایی را میگویم...خانم محسنی؛معلم نمونه کشوری معلم ما بود...
تا آمدیم بفهمیم سخت چه درسی است و چکار باید کنیم؛گفتنمان دانش آموز راهنمایی...اول راهنمایی آسان است بگذار تا سوم...
هنوز متوجه نشدیم سختی چیست شدیم دبیرستانی...سال اول و آب و تاب انتخاب رشته...خلاصه بگویم انتخاب رشته که کردیم تا به خود آمدیم گفتند 25%تاثیر مستقیم روی کنکور..حوزه امتحانی...اجرای آیین نامه تخلفات امتحانی و...آن هم گذشت...نمی دانم به کلاس چهارم رفتم یا پیش دانشگاهی اما آنهم گذشت...کنکور هم میگذرد...
همه چیز به سرعت میگذرد.....شاید امروز افسوس آن روزی را بخورم که به ناحق بر پشت گردن همکلاسی سال پنجمم زدم...یا شاید حسرت آن کاری که نباید میکردم و کردم و یا برعکس...

نمی دانم آینده خود را صرف جبران گذشته خود کنم یا برای آن برنامه ریزی کنم...
اصلا از همه اینها بگذریم...زندگی میگذرد و این بخشی از زندگی است..........
اما چیزهای مهم تر چطور؟؟؟کسانی که پیشمان بودند و آزردیمشان و اکنون مشتاقیم که ای کاش بودند و فقط نگاهی به ما میکردند...اما افسوس که جز بر سنگی که سقف خانه شان هست نمیتوان به چیز دیگری نگاه کرد که مالک آن باشند...
هیچ میدانی این12سال را که به اسم ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان گذراندیم بخشی از زندگی ما بود؟؟آری گذشت و اکنون زمان وداع است...وداع با آموزش و پروش........
وشاید...
وشاید فردا هم یا شاید همین الان اصلا نمی دانیم....زمان وداع باشد.....وداع با عزیزانمان یا وداع عزیزانمان با ما...آخر خبر نمی کند که...م ر گ را میگویم...
بیایید از همین امروز هدفمند زندگی کنیم....چندی زنده ایم...ببینید این چند مدت را چگونه میگذرانیم؟؟نکند روزی بیاید که ما بخواهیم جبران کنیم و نتوانیم...شاید اکنون با یک عذرخواهی ساده دل عزیزمان را به دست بیاوریم و همه چیز تمام شود...اما فردا دیگری دسترسی به او نداشته باشیم...
اصلا اگر کمی دقت کنیم میبینیم که همه عزیزند...تصور کن حتی فردا دشمن سرسختت تصادف کند و پزشکان بگویند امیدی نیست...ناراحت نمی شوی؟؟؟
ببین پس همه عزیزند... پس حواسمان را جمع کنیم...کمی هدف مند کار کنیم...کمی با لطافت رفتار کنیم و همواره بخاطر داشته باشیم م ر گ را...


ارادتمند تمام شما دوستان عزیزم
محمدحسین رحمانی
چهارم تجربی
فروردین ماه 94
شکوفایی استعدادهای دانش آموزی و فعالیت های دانش آموزی
سلام و عرض ادب
باتوجه به اینکه هر دانش آموزی استعداد خاص و ایده پردازی خوب می باشد؛از نظرات خود در رابطه با موضوع تالار و توانایی های خودتون بگید.
ممنون