سید علی محمد رضازادهدانش آموز
خیلی وقته خبری ازش نیست !
تاریخچه تحصیلی:
93-94
کلاس 102 | سوم دبیرستان (ریاضی)
92-93
کلاس 203 | دوم (ریاضی)
91-92
کلاس 204 | اول دبیرستان
یادبودی ها:
91-92
بسم الله الرحمن الرحیم
خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و اعمال نیکو وصالح انجام دادنده اند وعده داده است که به یقین خلافت روی زمین را به آنان خواهد داد ، همان گونه که به پیشینیان قبل از آن ها خلافت بخشید و دینی را که برای آنان پسندیده ، برایشان پا برجا خواهد ساخت ،وترسشان را به امنیت و آرامش تبدیل می کند که فقط مرا می پرستند و چیزی را برای من شریک قرارنخواهند داد و کسانیکه بعد از آن کافر شوند آن ها همان فاسقانند.نور،آیه: پنجاه و پنج یا مولای، بر من بسی سخت است به واسطه ی فراق تو نزدیک مرا رنج فرا گیرد و ناله ی زارم به حضرتت نرسد...
اخرین پیام های وی در تالار:
اندکی درنگ
بسمه تعالی

با سلام
این جا جای خوبی بود تا مبحثی را باز کنیم و این بار به دور از تکلف آن چه را از تفکر واقعی به ذهنمان می رسد بیان نماییم.
می خواهیم نظرات خود را در مورد جنگ تحمیلی بر علیه ایران و 8 سال دفاع الهی و جوانمردانه بیان نماییم.
آن چه که من درباره ی آن فکر کردم این گونه بود:
1. این که حقانیت آن هایی که با جان و مال و هرچه در توان داشتند به دفاع از وطن ( البته هموطنان ) پرداختند امری کاملاً بدیهی است و کمی درنگ در مورد آن کافی. اکثراً و قطعاً آن اشکالاتی را که بعضی ها (که خدا می داند که این بعضی ها که هستند) در این مورد بیان می کنند تنها توجیهی برای پوشاندن واقعیاتی (=جنایات) است که علیه مردم ایران انجام گرفت...
2. شاید بعضی با استناد به جمله ی "گذشته ها گذشته" فکر کنند دیگر یاد کردن از شهیدان و رزمنده ها فایده ای ندارد.اما این یاد کردن ها نه مقام آن ها را بالا می برد و نه هیچ چیز دیگر.تنها ما از آن ها عبرت(=درس)می گیریم که در هر لحظه وظیفه ی خودمان را انجام دهیم ولو وظیفه مان این باشد که جانمان را فدا کنیم ، یا حتی وظیفه مان این باشد که جانمان را در مقابل خطرات حفظ کنیم و به خدمت دیگران بشتابیم ، ... و خیلی چیزهای دیگر که شاید اگر خودمان به آن ها پی ببریم بهتر باشد.
3. خیلی ها فقط شهدا را یاد می کنند. کار بسیار خوبی است بدون اشکال.البته این وظیفه ی ملی و البته الهی ماست که مخصوصاً خانواده های آن بزرگواران را که از پدر ،برادر،.. محروم شدند در کم ترین حالت ممکن ،کمال احترام را برایشان قایل شویم و ارزش کار آنان را گرامی بداریم. اما گذشته از این ها ما (من) هنوز به حقیقت کار شهیدان پی نبرده ایم.این که بعضی از آن ها به چه حقیقتی پی برده بودند که هدفشان را جان دادن قرار ندادند،پیروزی بر دشمن هم هدف اصلیشان نبود. بلکه به حقیقتی آگاه شدند که من هنوز به عمق آن پی نبردم.حقیقتی که در آن شماتت دوستان و آزار دشمنان بر آن کارگر نیست... خوشا به حال آن کس که به عمق این حقیقت بنگرد و از زندان خود،خود را نجات دهد...
به قول بچه ها الکی الکی زیاد شد...!
اگر شما هم نظری دارید مناسب است با رعایت انصاف وارد فیض(فاز!) شوید.(نظر خود را بیان نمایید)
وال س ل ام علی م ن ا ت ب ع ال ه د ی